11.3. Een gen is de "paragraaf" van de boodschap

We hebben gezien dat het DNA de instructies van de erfelijkheid in de vorm van basen of letters draagt die langs het midden van een dubbele spiraal-molecule zijn geregen. Stel je nu eens voor dat dit bericht in secties of paragrafen is verdeeld. Deze secties noemen we genen. Normaalgesproken zal een enkel gen voor een enkele eiwitketen coderen. Het gemiddelde gen in het kleinst mogelijke theoretische organisme zou meer dan 1200 letters of nucleotideparen hebben. [1]

Een gen kan enkele honderden tot enkele duizenden basenparen of nucleotideparen bevatten. De kleinste ons bekende cel heeft ongeveer 600 genen. [2] Een verzameling menselijke chromosomen, die het DNA van de cel bevatten, bestaat uit meer dan twee miljoen genen [3] Wanneer een keten een verbinding aangaat, wat is dan de kans dat de codeletters zich door toeval in de volgorde zouden bevinden van een bruikbaar gen, dat in een potentieel levend wezen - waar dan ook - bruikbaar zou zijn?

Volgende pagina


1 Morowitz, persoonlijke communicatie, november 1970. [Terug naar de tekst]

2 Morowitz, persoonlijke communicatie, november 1970. [Terug naar de tekst]

3 Beschouw het menselijk genoom (DNA per cel) als drie miljard nucleotideparen met gemiddeld 1200 per gen. [Terug naar de tekst]