4.7. Er is geen bevredigend antwoord gevonden

Na het beschouwen van al deze pogingen is het duidelijk dat er op dit moment vanuit een naturalistisch standpunt geen adequaat antwoord bestaat op de vraag hoe deze linksdraaiende toestand ooit tot stand is gekomen, tenzij het toeval dit voor elkaar zou kunnen krijgen. Het gevolg is dat hierover weinig overeenstemming of consensus bestaat onder de wetenschappers. Oparin moet aannemen dat de stereo-selectiviteit begon zonder een ontwerp dat hieraan ten grondslag ligt. Elk ander geloof zou in tegenspraak zijn met zijn communistische filosofie (het is interessant dat dat wereldbeeld – dialectisch materialisme – eigenlijk helemaal geen atheisme is. Professor Claude Tresmontant aan de University van Parijs wees er op dat de communisten door hun onbeantwoordbare logica feitelijk pantheïsten zijn, die materie-in-beweging verafgoden). [1]

Dr. Oparin maakt nooit duidelijk welke van de verschillende ideeën hij prefereert om de oorsprong van het exclusieve gebruik van linksdraaiende aminozuren in eiwitten te verklaren, maar hij neemt desondanks aan dat dit op een natuurlijke wijze plaatsvindt. Zijn openhartige erkenning van het probleem is bewonderenswaardig:

"Maar zelfs wanneer we weten hoe de asymmetrie ontstond, kunnen we nog steeds niet de vraag beantwoorden waarom die ene antipode, in plaats van de andere, zo’n monopolistische positie inneemt in het leven van alle organismen die de aarde bevolken. Deze vraag is belangrijk om de essentiële aard van het leven te begrijpen, maar het blijft een vraag waarop onderzoekers in de toekomst een antwoord zullen moeten vinden." [2]

Pauling beschreef de volgende denkbeeldige situatie over dit onderwerp:

"De aarde zou net zo goed bevolkt kunnen zijn met levende organismen die uit D-aminozuren zijn opgebouwd in plaats van L-aminozuren. Een man die plotseling zou veranderen in een exact spiegelbeeld van zichzelf zou zich aanvankelijk niet eens realiseren dat er iets in hem veranderd was... Hij zou water kunnen drinken, lucht kunnen inademen en de zuurstof daarin kunnen gebruiken voor verbranding, koolstofdioxide kunnen uitademen, en andere lichaamsfuncties net zo goed kunnen uitvoeren als voorheen – zo lang als hij geen normaal voedsel zou eten. Wanneer hij normaal plantaardig of dierlijk voedsel zou eten, dan zou hij ontdekken dat hij dit niet zou kunnen verteren." [3]

Hij bemerkte toen een vreemd toeval. Al in 1872 werd Lewis Carrolls "Through the Looking Glass" gepubliceerd. In dit verhaal zegt Alice (in een land vol gespiegelde afbeeldingen): "Misschien is het niet goed om spiegelmelk te drinken." [4] Het is mogelijk dat Lewis Carroll zich bewust was van Pasteurs werk in dit vakgebied.

In een poging om het linksdraaiende fenomeen te verklaren, hebben Oparin en anderen hun vertrouwen gesteld op natuurlijke selectie. Zoals we in hoofdstuk 6 zullen zien, is er geen manier waarop natuurlijke selectie überhaupt te werk zou kunnen gaan als er niet eerst een mechanisme is om alle essentiële onderdelen nauwkeurig te dupliceren. Er is ons geen methode bekend waarmee dit zou kunnen plaatsvinden, met uitzondering van het complexe DNA-RNA-enzymen-ribosomen proces dat we in latere hoofdstukken zullen onderzoeken. Natuurlijke selectie is daarom volslagen nutteloos als we een manier willen ontdekken waarop de linksdraaiende aminozuren hun volkomen monopoliepositie in natuurlijk voorkomende eiwitten hebben verkregen.

Volgende pagina


1 Claude Tresmontant, Interview in Réalités (april 1967), p. 47. [Terug naar de tekst]

2 Oparin, Life, Its Nature, Origin and Development, p. 61. [Terug naar de tekst]

3 Pauling, General Chemistry, p. 775. Of je het nu wel of niet eens bent met zijn politieke handelingen, de wetenschappelijke ontdekkingen die door Linus Pauling in het laboratorium zijn gedaan zijn uitmuntend, en zijn boeken op het gebied van de wetenschap zijn klassiekers, en toch met nederigheid geschreven. [Terug naar de tekst]

4 We hebben eerder gezien dat sommige organismen sommige van hun D-aminozuren om kunnen zetten in de L-vorm. Een dergelijke conversie naar de natuurlijke vorm lijkt echter niet mogelijk in het geval van het energierijke voedsel glucosesuiker (Encyclopaedia Britannica, 1967, zie "stereochemistry") en andere cruciale voedselsoorten, zoals vitamine C, dat hetzelfde is als L-ascorbisch zuur (Linus Pauling, Vitamin C and the Common Cold [San Francisco: W. H. Freeman & Co. 1970], p. 89. [Terug naar de tekst]