6.1. Het proces van natuurlijke selectie

Natuurlijke selectie is het proces waarmee organismen die het beste uitgerust zijn om te overleven en te reproduceren dominant worden. Dit lijkt natuurlijk volkomen logisch. Een dergelijk mechanisme vindt in de natuur daadwerkelijk plaats, maar binnen bepaalde grenzen. Het is duidelijk dat alleen die organismen, die in staat zijn om te overleven en nageslacht te produceren, in toekomstige generaties zullen blijven bestaan.

Dit beperkt de continuïteit van dieren die de geslachtslijn zouden kunnen verzwakken. Het is een ingebouwd mechanisme dat tevens onnodig lijden voorkomt; het verwijdert namelijk de organismen die niet voldoende uitgerust zijn voor de moeilijkheden van het leven, zodat zij geen nieuwe organismen zullen voortbrengen die eveneens met veel leed door het leven zouden moeten gaan. Dit is volkomen in overeenstemming met het idee van een bijzondere schepping.

Maar, natuurlijke selectie wordt een veel grotere rol toebedeeld dan het proces in werkelijkheid kan spelen. Evolutionisten veronderstellen dat natuurlijke selectie de manier is waarop vooruitgang wordt geboekt van lagere naar hogere levensvormen, helemaal van ééncellige dieren tot mensen.

Een nauwkeurige beschrijving is de volgende, uit een artikel van George F. Howe en P. William Davis:

"Maar wanneer natuurlijke selectie nader bekeken wordt, dan werkt deze hoofdzakelijk als een ’schoonmaakoperatie’, waarbij schadelijke mutaties geleidelijk gereduceerd worden in toekomstige populaties." [1]

Volgende pagina


1 George F. Howe en P. William Davis, "Natural Selection Reexamined", Creation Research Society Quarterly, Vol. 8 (juni 1971), p. 43. [Terug naar de tekst]