10.7. Het "vertaalenzym"

Het tweede intermediair dat betrokken is bij de levering van de aminozuren voor een correcte assemblage is mogelijk nog belangrijker. Zoals gezegd lijkt er geen natuurlijke aantrekkingskracht te bestaan tussen een aminozuur en zijn eigen transfer RNA, dus moet er iets zijn wat deze twee bijeenbrengt. Het is alsof er twee talen zijn en geen van beide partijen de ander begrijpt, tenzij er een vertaler is om de kloof te overbruggen. Deze essentiële taak wordt uitgevoerd door een bijzondere groep enzymen. Deze enzymen komen overeen met de verschillende tRNA’s en aminozuren. Eén onderdeel van zo’n enzym past alleen bij zijn eigen specifieke aminozuurtype en geen enkel ander type. Een ander deel van het enzym kan een interactie aangaan met zijn eigen specifieke type tRNA. In gewone taal kan het als volgt worden beschreven: het enzym grijpt zijn aminozuur en zijn tRNA en verbindt de twee aan elkaar. [1]

Volgende pagina


1 Ook dit is een sterke vereenvoudiging. Het aminozuur moet eerst in een geactiveerde staat worden gebracht door een reactie met ATP, de universele "krachtbronmolecule" in alle ons bekende cellen. Deze activatie wordt gekatalyseerd door hetzelfde enzym dat zojuist werd beschreven. [Terug naar de tekst]