4.6. Pogingen om het linkshandige fenomeen te verklaren

Wetenschappers hebben hun voorstellingsvermogen tot het uiterste gestrekt op hun zoektocht naar een oplossing. Zonder uitzondering is elk pad onbevredigend gebleken. Bij gebrek aan een betere aanpak konden materialisten alleen maar proberen om overtuigend over te komen en op een van de voorgestelde ideeën te vertrouwen. De indruk wordt gewekt dat een groot aantal van deze materialisten niets meer dan een vage hoop heeft dat één van deze verklaringen mogelijk waar zou kunnen zijn, zonder precies aan te kunnen duiden welke verklaring dit dan zou zijn.

Een samenvatting van deze pogingen wordt gegeven in Bijlage 1, na het laatste hoofdstuk. Wij willen je aanmoedigen om je hiertoe te wenden als je meer details over dit onderwerp te weten wil komen.

Een eeuw lang heeft men zich al ingespannen om de antwoorden te vinden. Een immens aantal manuren, een ruim voorstellingsvermogen en een verscheidenheid aan benaderingen in het laboratorium heeft niets meer opgebracht dan "de vorming van ongelijke hoeveelheden enantiomeren", waarbij men zelfs gebruik heeft gemaakt van reagentia, katalysatoren, kristallen, oplosmiddelen, enzovoorts. [1] Soms wordt een dergelijke poging toegejuicht alsof het om een succes zou gaan. Dit succes wordt dan toegekend aan het "volledig verwachte effect in de atomaire wereld door een voorkeur met betrekking tot, zeg, het gemak van de toenadering van de verscheidene reagerende moleculen tot één van de mogelijke actie-locaties." We kunnen opmerken dat een van deze zogenaamde successen slechts een "overvloed van 6 procent" opleverde wat betreft de verhouding tussen links- rechtsdraaiende aminozuren. [2]

Alles goed en wel, maar het verkrijgen van "ongelijke hoeveelheden" is nog steeds ver verwijderd van een verklaring voor de succesvolle productie door de natuur van 100 procent (allemaal L-) producten. Zelfs als er een manier wordt gevonden, dan blijft de vraag:

Waarom is het zo moeilijk voor onze knapste wetenschappers om in een modern laboratorium klaar te spelen wat de natuur zonder enige zichtbare moeite heeft kunnen doen?

Volgende pagina


1 Philip Morrison, in Book Reviews, Scientific American, Vol. 225, (juli 1971), p.120. [Terug naar de tekst]

2 Idem. [Terug naar de tekst]