11. Zou puur toeval de code voor een gen kunnen rangschikken?

    Op dit moment bestaat er geen enkele bevredigende hypothese om de evolutie te verklaren van het eiwitsynthetiserende mechanisme. [1]
    uit "Biology and the Future of Man" (1970)

11.1. Het DNA-systeem roept bewondering op

De belangrijkste taak die door DNA wordt uitgevoerd is dat het synthetiserende eiwitten voorziet van instructies. In het voorgaande hoofdstuk zagen we dat het mechanisme waarmee deze instructies worden uitgevoerd in sommige opzichten verbazingwekkender is dan de code zelf.

Bijna tweehonderd van Amerika’s beste biologen werkten samen aan het uitstekende boek dat bovenaan deze pagina is geciteerd. Hun doel was om een volledig en actueel rapport op te stellen aangaande de kennis in het hele vakgebied, en om op die gebieden te wijzen waar vervolgonderzoek het meest nodig was.

De verwondering en de bewondering van wetenschappers voor het DNA-systeem wordt in dat boek regelmatig uitgedrukt. "Hoewel we het basisontwerp in het proces kunnen ontwaren, is het ons nog niet gelukt om een scheikundig begrip te verwerven van bepaalde opmerkelijke kenmerken." [2] Zij prezen de "hoge betrouwbaarheid waarvan we nu weten dat deze in het algemeen in het proces bestaat." [3] Wanneer we het systeem beschouwen, dan is het alleen maar natuurlijk om de gevoelens van raketexpert Wernher von Braun te weergalmen. Von Braun zei dat hij het net zo moeilijk vond "om een wetenschapper te begrijpen die de aanwezigheid van een superieure rationaliteit achter het bestaan van het heelal niet accepteert als om een theoloog te begrijpen die de voortgang van de wetenschap ontkent." [4]

Er zijn veel wetenschappers en andere mensen die alles proberen uit te leggen zonder de betrokkenheid van enige hogere vorm van intelligentie bij dit proces te overwegen. Maar zonder een Ontwerper blijft er voor de materialist maar één bron over, namelijk het toeval, om dit alles voor elkaar te krijgen.

Ondanks de wanhopige pogingen van sommigen om natuurlijke selectie een rol te geven lang voordat het leven zelf bestond, is duidelijk geworden dat zo’n controlemechanisme volkomen onmogelijk is zonder een nauwkeurig duplicatiesysteem voor alle essentiële onderdelen.

Volgende pagina


1 Philip Handler, red., Biology and the Future of Man, (New York: Oxford University Press, 1970), p. 187. [Terug naar de tekst]

2 Idem, p. 45. [Terug naar de tekst]

3 Idem, p. 48. [Terug naar de tekst]

4 Wernher von Braun, geciteerd in een persbericht van de Associated Press in The Cleveland Plain Dealer op 19 juli 1969, p. 5. [Terug naar de tekst]