Scheppingssafari's

De Heer doet geweldige dingen. De mensen die daarvan genieten, denken er steeds aan. Aan alles wat Hij doet is te zien hoe machtig Hij is... Hij zorgt ervoor dat niemand zijn wonderen vergeet.... (Psalm 111:2, 4)

Het is goed om dingen over God te weten, maar het is iets heel anders om God te kennen. Op eenzelfde manier kunnen we een heleboel dingen over de schepping weten, maar het is veel opwindender wanneer we de schepping kennen. Als jouw christendom is vervallen tot een soort intellectualisme in je luie stoel en een oppepper nodig heeft, dan heb ik een uitstekend idee voor je: ga op scheppingssafari!

Wat is er mis met dit plaatje?

Enkele jaren geleden zat ik in mijn zondagsschoolklas, in een solide, Bijbelgelovende kerk. Ik ontdekte toen een abnormaliteit, een discrepantie tussen theorie en praktijk. We hadden zojuist het zo bekende lied "Hoe groot zijt Gij" gezongen...

O, Heer mijn God, wanneer ik in verwondering
de wereld zie die U hebt voortgebracht.
Het sterrenlicht, het rollen van de donder,
heel dit heelal, dat vol is van uw kracht...

Meteen daarna werd er gesproken over de komende activiteiten. Je kent dat wel: de concerten, de potluck, een avondje kegelen, het uitje naar het pretpark (bij ons is de natuur iets wat je probeert buiten te sluiten). Ik merkte op dat al onze activiteiten in de stad plaatsvonden en ik dacht: Wat maakt van deze activiteiten eigenlijk christelijke activiteiten? Waarom vermaken wij ons zo vaak met de werken van mensen? Zou God ons mogelijk een betere "show" kunnen bieden?

Met de traditie breken

Heel spontaan, zonder ook maar enige planning, besloot ik om iets positiefs te doen aan deze schijnbare tegenstrijdigheid. Ik organiseerde twee uitstapjes in de natuur voor mijn zondagsschoolklas. Ik noemde ze "scheppingssafari's". Het was zó'n ongebruikelijk idee, dat er aanvankelijk maar weinig mensen kwamen opdagen (slechts weinigen zagen zichzelf als een "buitenmens"). Maar toen zij enkele fossielen gezien hadden - en sterrenstelsels, dieren, wilde bloemen, heuvels, sterren, grotten, bomen, vogels, vissen, regenbogen, zonsondergangen, sneeuwvlokken en nog veel meer - en leerden hoe al deze dingen tegen de evolutieleer ingingen en het Bijbelse scheppingsverslag bevestigden, toen stonden zij versteld! Nog meer dan dat: ze hadden heel veel plezier! Het duurde niet lang voordat mijn impulsieve idee echt van de grond kwam. Nu, bijna twintig jaar later, zijn onze scheppingssafari's legendarisch! Honderden mensen hebben samen herinneringen opgebouwd; herinneringen aan avonturen, de pracht van de natuur, gemeenschap, kennisverwerving en aanbidding. Veel mensen zijn opgewonden geraakt over de scheppingswetenschap, omdat zij het zelf van dichtbij hebben ervaren. Ik moet toegeven dat ik er zelf het grootste voordeel van heb gehad: ik wist niet dat het zo plezierig zou zijn om andere mensen te dienen!

Ontsnapping naar de werkelijkheid

Vanuit onze superbeschaafde uitvalsbasis in Los Angeles (waar ik woon), zijn we al allerlei kanten opgegaan om de wonderen van Gods wereld te aanschouwen. We hebben bergen beklommen. We hebben walvissen gezien. Wij zijn door grotten gekropen, hebben sterrenstelsels, kometen en meteoren bekeken, in rivieren gezwommen en zijn in diepe bassins gedoken. We zijn van zandduinen afgerold, hebben door het Redwood National Park gefietst, gerust in met bloemen bezaaide graslanden, naar goudforellen gevist, het dierenrijk gefotografeerd en het gespetter van brekende golven gevoeld. We hebben samen gebeden in de volkomen duisternis van een lavatunnel. We hebben in stortregens gekampeerd en in verzengende hitte gewandeld. We hebben de ontzagwekkende schoonheid gezien van de zonsondergang en van regenbogen. We hebben versteld gestaan van ijskristallen en miniatuurbloemen die we alleen met een vergrootglas konden zien. We hebben tot diep in de nacht samen aanbiddingsliedjes gezongen rond het kampvuur, we hebben op machtige rivieren geroeid, hoge bergpassen bestegen, geërodeerde klippen beklommen, zijn over bevroren waterbronnen in de woestijn gegleden, hebben een douche genomen onder een waterval, slapende vleermuizen gezien, zijn door nauwe kloven gekropen, hebben reusachtige eiken beklommen, vroeg in de ochtend naar het gehuil van coyotes geluisterd, fossielen uit rotsen gehouwen, met Amerikaanse Indianen gekletst en vulkanen beklommen. Heeft jouw geestelijke leven een oppepper nodig? Het mijne heeft ondertussen een kalmeringsmiddel nodig!

Maar ik heb daar geen tijd voor...

Als jij denkt dat je de tijd niet kunt vrijmaken voor dit soort dingen, bedenk dan dat de schrijver van dit artikel een voltijdbaan had, deeltijds werkte aan een universitaire graad in de natuurkunde, hoofd was van een plaatselijke scheppingsvereniging, één of twee keer per maand een lezing hield en nog steeds een gênante hoeveelheid tijd verkwistte aan dingen die veel minder belangrijk of plezierig waren dan gewoon gaan genieten van Gods schepping. En nee, hij had niet meer vakantiedagen dan andere mensen. De meeste van deze uitjes waren van korte duur; zij pasten gemakkelijk in een middag, een weekend of een feestdag. En we deden dit hooguit twee keer per maand. Ze bleken geen negatieve gevolgen te hebben voor mijn drukke agenda, maar waren juist een ontsnapping naar de werkelijkheid, een vlucht uit de kunstmatige druk van onze beschaafde wereld, waar ik en mijn safarivrienden steeds weer naar uitkeken. De vraag is: zouden we voortdurend aan het werk moeten zijn om te leven, maar nooit de tijd nemen om ook daadwerkelijk te leven? Geloof me, als je de duizenden foto's zou zien die ik over de afgelopen decennia heb gemaakt, dan zou je een heleboel "leven" zien! En de meeste van deze bijzondere ervaringen werden opgedaan op korte reisjes hier en daar. Het probleem is meestal niet de beschikbare tijd, maar de bereidwilligheid om oude gewoonten te veranderen.

Maar ik heb daar geen geld voor...

Deze uitstapjes hoeven niet duur te zijn. Wandelen en kamperen zijn twee van de goedkoopste recreatievormen. Enkele plaatselijke wandelingen kosten niets meer dan een lunch die je zelf kunt meebrengen en de benzine die je nodig hebt om bij het startpunt te komen. Natuurlijk kun je te hard van stapel lopen en veel geld uitgeven aan high-tech kampeeruitrustingen en speciale kleding voor bergbeklimmers en dergelijke, maar dat is echt niet nodig. De pioniers uit vervlogen tijden hadden dergelijke luxeartikelen ook niet nodig. Er zijn veel mensen die honderden Euro's uitgeven aan een enkele skitocht, maar dat hoeft niet. Een scheppingssafari is een goedkoop en aantrekkelijk alternatief.

Maar ik ben daartoe niet fit genoeg...

Welke scheppingswonderen kun jij in je eigen omgeving ervaren? Begin dicht bij huis, waar je het grootste wonder van alle al meteen kunt zien: het lichaam waar jij zelf in woont! Dit complexe wonder met al zijn ongelooflijke capaciteiten krijgt, opgesloten in de stad, weinig of geen lichamelijke oefening (met uitzondering van ademen en eten). Het comfort waarmee wij ons na eeuwen van vooruitgang hebben omringd, is een last geworden. Zonder enige motivatie kunnen we gemakkelijk verslaafd raken aan het gerieflijke leven, en zo gemakkelijk voorbijgaan aan de gezonde ervaringen en het genot dat God ons biedt. We zouden als adelaars moeten vliegen in deze ongelooflijke machines die God ons gegeven heeft voor onze aardse ervaring! Maar om dat te kunnen doen, moeten we ons eerst losmaken van onze "beschaafde" manier van denken en ons herinneren dat onze lichamen (afgezien van de zondeval) ontworpen waren om zich helemaal thuis te voelen in de natuur.

Ik ben nu eenmaal geen buitenmens...

Stadsmensen maken tegenwoordig vaak de fout om te denken dat ze airconditioning, warm en koud kraanwater en toiletten nodig hebben. De meeste van deze dingen zijn relatief nieuwe uitvindingen. De waarheid is dat gelovigen in alle tijdperken (en tegenwoordig in een groot aantal armere landen) geestelijk bijzonder rijke levens hebben geleid met veel minder comfort. Onze Russische broeders zagen zich bijvoorbeeld jarenlang gedwongen om God in de bossen te aanbidden, en ik durf te zeggen dat hun geloof waarschijnlijk een voorbeeld was voor de gemiddelde kerkganger in ons land.

De gemiddelde Westerse christen

Een groot gedeelte van de bediening van Jezus Christus vond plaats in de buitenlucht. Vaak beklom hij bergen om te bidden en tot rust te komen. Johannes de Doper was eigenlijk een survivalist in de wildernis! Maar de tegenwoordige christen loopt van zijn kunstmatige huis naar zijn kunstmatige auto, waarna hij via de kunstmatige snelweg naar een kunstmatig kerkgebouw rijdt en dan zingt:

O, Heer mijn God, wanneer ik in verwondering
(heb ik de timer op mijn DVR wel goed gezet?)
de wereld zie die U hebt voortgebracht.
(ik hoop dat deze dienst op tijd is afgelopen, zodat ik de voetbalwedstrijd nog kan zien)
Het sterrenlicht, het rollen van de donder,
(dat klinkt als die Ferrari die ik net zag)
...

Hoe jammer is dat! Christenen, de mensen die geloven dat God de bergen heeft geschapen, zijn net zo afhankelijk van het materialistische stadsleven als de rest van de wereld. Welnu, hier is de remedie: vertel hun dat ze eens moeten gaan wandelen! Geloof me, ze zullen snel leren om met weinig tevreden te zijn, als ze al hun spullen op hun rug moeten meesjouwen. En wanneer ze die forel zien die uit het blauwe meer onder de majestueuze bergtoppen omhoog springt, en dan hoe de zon langzaam verdwijnt aan de vermiljoenrode horizon... dan leren ze dat we omgeven zijn door echte rijkdom, en die kost ons geen cent.

Een ruig bestaan...

Toen God Adam en Eva schiep, plaatste Hij hen niet in een stad, maar in een hof. Is dat niet vreemd? Wij noemen hun leefomgeving het "paradijs", maar volgens onze tegenwoordige standaarden is een leven zonder schoenen, kleren, televisie, koelkast, airconditioning, liften en BMW niets meer dan het lijden van ontberingen. Sommige mensen deinzen terug wanneer het woord "kamperen" wordt genoemd. Ze zeggen: "Mijn idee van een ruig bestaan is wanneer ik een bed-and-breakfast boek in plaats van een hotelkamer." Of: "Mijn idee van een ruig bestaan is room service in plaats van uit eten in een restaurant." Mijn ervaring is dat dit soort mensen daadwerkelijk veel plezier beleeft aan wandelen en kamperen, als ze maar zouden weten hoe ze dat kunnen doen. Als iemand hun laat zien wat ze nodig hebben, hen geruststelt wat betreft de "gevaren" en hun de gelegenheid biedt om ook daadwerkelijk op pad te gaan, dan zeggen ze er geen "nee" tegen. En ik heb het niet alleen over sportieve jongemannen. Ik heb wereldwijze dames op onze uitstapjes dingen zien doen waar dappere mannen jaloers op zouden zijn. En ze vonden het geweldig!

Niet alleen voor mannen...

Zo was er een mevrouw die zich had aangemeld voor een van onze scheppingssafari's, maar zich toen zorgen begon te maken over het slapen in de koude buitenlucht. Nadat ze zonder problemen een koude nacht had overleefd (het was maar liefst negen graden onder nul) en zelfs in die koude buitenlucht had gedineerd, begreep ze dat als zij déze uitdaging aankon, dat ze dan ook andere uitdagingen in het leven het hoofd kon bieden. Zij kreeg steeds meer vertrouwen in de vermogens die God haar gegeven had en - zonder haar vrouwelijke charme te verliezen - begon ze ook andere dingen te doen, zoals grotverkennen en backpacken. Het vertrouwen dat mensen winnen op dergelijke uitstapjes in de openlucht laat ook zijn sporen achter op andere aspecten van het leven. Zij leren dat zij eigenlijk veel meer kunnen dan ze ooit gedacht hadden. Ons groepje dat indertijd die koude nacht heeft doorstaan, kan alleen maar grinniken als we iemand horen zeggen dat de thermostaat een graadje omhoog moet.

Bloemen, vlinders en... skeletten

We zijn natuurlijk niet naïef wat betreft de natuurlijke wereld. Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. We moeten realistisch blijven; het is niet meer de hof van Eden. Onze tegenwoordige wereld staat bol van leed, ziekten en dood. Maar dat is een andere belangrijke les over God: Hij is de rechtvaardige Rechter en Hij heeft over deze wereld geoordeeld vanwege de zonde. Gods grootste oordeel over de aarde was de zondvloed in de tijd van Noach. Als de Bijbel meer is dan een verhalenbundel en ons de echte geschiedenis van de wereld vertelt, dan moeten we werkelijk bewijs van deze gebeurtenis in de natuur kunnen aantreffen. En we kunnen dat bewijs inderdaad zien! Op onze scheppingssafari's zien we bewijs voor overstromingen en erosie op gigantische schaal uit het verleden, veel meer dan wat we vandaag de dag in de wereld waarnemen. Dit is een bevestiging van de waarheid van Gods Woord. Wanneer je het met eigen ogen ziet, zal je ontzag voor God toenemen (en dat is, zoals we weten, het begin van wijsheid).

Geen as, maar een feestkroon

Ondanks de zondvloed is de aarde nog steeds een prachtige plaats. Net zoals een pottenbakker van zijn werk weer een homp klei kan maken omdat het imperfecties heeft en er vervolgens iets mooiers van kan maken, zo heeft ook God iets heel moois gemaakt van de restanten van zijn oordeel. Is de Grand Canyon de begraafplaats van een rampzalige gebeurtenis of een paradijs voor fotografen? Beide! We vinden op die locatie, en op alle andere locaties op deze verbazingwekkende planeet, voldoende bewijs voor de goedheid van God. Zoals Paulus de ongelovigen in Lystra vertelde (Handelingen 14), is God nog steeds goed voor alle volken: Hij stuurt regen en goede oogsten, geeft ons voedsel en vult onze harten met blijdschap. Hij doet dat opdat mensen zich werkelijk zullen afkeren van nutteloze dingen om de levende en ware God te dienen. En juist te midden van de wonderen van de natuur wordt de goedheid van God duidelijk uitgestald.

Waar kan ik naartoe gaan?

Het is niet nodig om meteen honderd kilometer door de Alpen te gaan trekken. Begin eenvoudig. Is er een mooi museum of planetarium in je omgeving waar je nog nooit bent geweest? Misschien is er in jouw stad wel een IMAX-theater waar een film met mooie natuurfotografie wordt vertoond. Dergelijke korte en gemakkelijke activiteiten kunnen een begin zijn om je ogen van de kunstmatige wereld af te halen en ze te richten op Gods geschapen wereld. Dagtochten kunnen bestaan uit plezierige, ontspannen wandelingen door het bos waar zowel kinderen als ouderen aan kunnen meedoen. Overdenk alle wonderen, van het leven in de vijver tot de uitgestrekte sterrenstelsels, die gemakkelijk te bereiken of te zien zijn vanaf je eigen huis. Zelfs als jij en je vrienden op dit moment niet erg fit zijn, kun je de eerste stap zetten naar een nieuw niveau van verwondering en waardering. En wanneer jullie beginnen met het verkennen van nieuwe territoria (en het ontwikkelen van nieuwe capaciteiten) en de foto's van je eerste scheppingssafari aan vrienden laten zien, zal jullie honger naar grotere en betere avonturen blijven toenemen.

Scheppingssafari's hebben voor elk wat wils

Uitstapjes kunnen afgestemd zijn op de leeftijd, de vermogens en de behoeften van de groep. Ouders met kleine kinderen hebben natuurlijk andere behoeften dan jongemannen op de universiteit. Thuisscholen zijn bij uitstek geschikt om op pad te gaan; deze uitjes kunnen ook bijdragen aan de opleiding van de leerlingen. Jonge vrijgezellen en universiteitsstudenten hebben vaak behoefte aan het gevoel van gemeenschap en saamhorigheid dat dergelijke uitstapjes kunnen bieden. Denk ook aan de gehandicapten, wier scherp verstand vaak ver wil uitstijgen boven de lichamelijke beperkingen. Met enige creatieve planning kan je kerk onze broeders en zusters met lichamelijke beperkingen helpen om de schoonheid en verscheidenheid van de schepping, die hun vaak onthouden wordt, te ervaren. Er zijn, ongeacht leeftijd of vermogens, scheppingsactiviteiten die de deur van de ziel kunnen openen voor de alwetendheid en de almacht van onze Schepper God. Iedereen heeft behoefte aan een aanraking van de nabijheid van God die de schepping ons kan bieden. Ik heb "macho" mannen op bijna 4 kilmeter hoogte over bergpassen geleid, en met kleine oude dames op het platteland bij dageraad naar de komeet van Halley gekeken. De reacties waren hetzelfde: "Halleluja!"

De topprioriteiten

Aanbidding en Bijbels onderricht in de buitenlucht zijn, zoals het zou moeten zijn, waar het allemaal om gaat. De schepping biedt ons een levendige omgeving voor het communiceren van Bijbelse waarheden, zoals de dag waarop wij diep in een kalksteengrot Hebreeën 11:38 bestudeerden. Het is belangrijk dat je je scheppingssafari niet laat vervallen tot een eenvoudige ontspanningsreis, zodat ze mensen niet van de kerk wegleiden; een scheppingssafari is bedoeld om de leer van een goede kerk te versterken, niet om ermee te wedijveren. We hebben allemaal het excuus gehoord van de buitenmens die iets zegt als: "De bergen zijn mijn kathedraal", terwijl hij zijn tijd besteedt aan vissen en jagen, maar niet aan het overdenken van God. Dat is niet waar ik het over heb. Het is logisch dat de meeste erediensten in stad of dorp worden gehouden, omdat dat nu eenmaal is waar de meeste mensen zich bevinden. Maar het doet een kerk goed om af en toe een "bergrede" in de buitenlucht te houden, zodat de schapen de groene velden en rustige stroompjes kunnen zien in plaats van er alleen maar over te horen. Jezus gebruikte lessen over bloemen, vogels, zaadjes, bomen en het weer; het materiaal dat we in de natuur en in de Schrift vinden om levendig onderwijs te geven is eindeloos. Als jij een creatieve zondagsschoolleraar of Bijbelstudieleider bent, dan kunnen Bijbellessen in de openlucht enorm vruchtbaar zijn. Bekijk de natuur als een onuitputtelijk hulpmiddel, een klaslokaal met breedbeeldtelevisie en surround-sound!

De wereld is niet de wereld

De Schrift gebiedt ons: "Houd niet van de wereld en van de dingen die van de wereld zijn" (1 Johannes 2:15-17). Wat betekent dat? Dit slaat niet op de natuur, maar op de tot zonde vervallen menselijke samenleving. Met andere woorden: al die boosaardige dingen die zich concentreren in de bewoonde wereld: "...alles wat de ongelovige mensen doen en willen en verlangen en belangrijk vinden...[Die zijn] niet van de Vader, maar van de wereld." De natuurlijke wereld daarentegen is wél van de Vader: "De aarde is van de Heer, met alles wat daarop is" (Psalm 24:1). Als wij God liefhebben, dan kunnen wij van deze wereld houden en zouden wij ook van deze wereld moeten houden, omdat de wereld de tastbare uitdrukking is van de wijsheid en de almacht van God.

Ze zijn Hem niet dankbaar geweest...

Dankbaarheid is belangrijk in de Bijbel. Ons wordt opgedragen om dankbaar te zijn. Een van de karaktertrekken van de goddeloze mens is een gebrek aan dankbaarheid. Paulus zei in Romeinen 1:18-20 dat de goddelozen, zelfs omgeven door het overduidelijk zichtbare bewijs voor Gods bestaan in de dingen die Hij gemaakt heeft, Hem niet dankbaar zijn geweest. "Maar tóch hebben ze Hem niet de eer gegeven waar Hij recht op heeft." Wat betekent het om dankbaar te zijn? Volgens mij betekent dat veel meer dan "dankjewel" zeggen. Het heeft te maken met het observeren en bestuderen van wat God gemaakt heeft. Als een kunstenaar jou een meesterwerk zou schenken, zou je dan gewoon "dankjewel" zeggen en het vervolgens ergens in een hoek zetten? Ik hoop van niet. Dat zou namelijk niet dankbaar zijn, maar bot. Als je de kunstenaar werkelijk wilt eren en zijn werk werkelijk wil waarderen, dan zou je het zorgvuldig bekijken en alle creatieve nuances onder de loep nemen. Je zou je waardering uitdrukken voor de genialiteit van de maker en zelfs de details van zijn werk bestuderen en bewonderen. Dankbaarheid voor Gods schepping kan in één woord samengevat worden: wetenschap. Gods mensen zouden de beste wetenschappers en naturalisten ter wereld moeten zijn, omdat zij op de hoogte zijn van de Wijsheid achter het werk. James Prescott Joule was een van 's werelds grootste natuurkundigen in de 19e eeuw; hij ontdekte de wet van behoud van energie en voerde - als hobby - ijverig experimenten uit op het gebied van scheikunde, elektriciteit en magnetisme. Hij zei: "Na de kennis van en gehoorzaamheid aan de wil van God moet het volgende doel zijn om iets te weten te komen over zijn eigenschappen van wijsheid, macht en goedheid zoals die door zijn handwerk aan de dag worden gelegd... Het mag duidelijk zijn dat bekendheid met de natuurwetten niets minder betekent dan bekendheid met de gedachten van God die daarin worden uitgedrukt." Het volgende doel... hmmm... Joule zette de bestudering van de natuur hoog op de prioriteitenlijst.

Moegestreden?

Het moderne leven is veeleisend en er zijn zo veel belangrijke dingen in de wereld waar we voor moeten zorgdragen. Kunnen we wandeltochten en kampeerreisjes wel rechtvaardigen? Denk aan de woorden van Nehemia: "Wees dus niet verdrietig, want de blijdschap van de Heer zal jullie kracht geven" (Nehemia 8:111). Wie van ons zou niet gebaat zijn bij wat meer blijdschap en wat meer kracht? Elke pauze die we kunnen inlassen om onze vreugde te vergroten is feitelijk een pauze om onze "batterij" op te laden en onze prioriteiten nog eens onder de loep te nemen. Dat is op zich al een goede investering van onze tijd. Maar nog belangrijker is dat een korte vlucht uit de menselijke beschaving niet een ontsnapping uit de werkelijkheid is, maar een ontsnapping naar de werkelijkheid, naar de wereld die God gemaakt heeft. Zo'n ontsnapping kan ons helpen om ons te bevrijden van de valse waarden van de samenleving. We kunnen dan weer naar huis gaan met een breder, godvruchtiger perspectief. Het is daarom niet alleen de moeite waard om af en toe de schepping binnen te stappen, het is welhaast cruciaal voor onze levensbeschouwing en geestelijke gezondheid. Ik heb met eigen ogen gezien hoe mensen blijer en dankbaarder worden door een scheppingssafari. En de nieuwe vrijheid die zij ontdekken door hun angsten en hun vermeende beperkingen te overwinnen, geeft hun een groter vertrouwen in God en het vermogen om de problemen thuis het hoofd te bieden.

Context en perspectief

Het belangrijkste is dat de bestudering van de schepping ons besef van haar Schepper vergroot. Soms vraag ik mij af of het voor ons christelijke stadsmensen wel mogelijk is om 24 uur per dag, 7 dagen per week een juist beeld te hebben van God, als we voortdurend omgeven zijn door smog en beton. En als de enige ontspanning die we kunnen vinden bestaat uit de werken van de mens, mishagen we dan de Heer niet, wiens werken het kunstenaarstalent van de mens ver overtreffen (Psalm 111:1-4).

De schrijvers van psalmen als Psalm 19 en Psalm 104 waren mensen die de tijd namen om de hemelen, het dierenrijk, de zeeën en het land om hen heen goed in zich op te nemen. Zou David die magnifieke woorden in Psalm 8:4-5 kunnen hebben schrijven in een kantoorgebouw? De schrijver van de klassieke hymne "Dit is mijn Vaders wereld", een gerespecteerd predikant in die tijd, was een man die van wandelingen op het platteland hield om dichter tot God te komen. Denk eens na over de volgende verzen en wat zij zeggen over de geestelijke waarde van tijd die je doorbrengt in de buitenlucht:

Dit is mijn Vaders wereld, en tot mijn luisterende oren
zingt de hele natuur en om mij heen klinkt de muziek van het heelal.
Dit is mijn Vaders wereld. Ik vind rust bij de gedachte aan
stenen en bomen, van luchten en zeeën;
de wonderen die Zijn handen gemaakt hebben.

Dit is mijn Vaders wereld. De vogels die hun lied zingen,
het morgenlicht en de bloemen brengen eer aan hun Schepper.
Dit is mijn Vaders wereld. Hij schijnt in alle schoonheid.
In het ruisende gras hoor ik Hem voorbijgaan.
Hij spreekt overal tegen me.

Dit is mijn Vaders wereld. Laat mij nooit vergeten dat,
ondanks dat het slechte vaak zo sterk lijkt, God nog steeds de Heer is.
Dit is mijn Vaders wereld. Waarom zou mijn hart treuren?
De Heer is Koning! Laat de hemelen klinken!
God regeert, laat de wereld blij zijn! Breng eer aan je Schepper.

Oefen voor je eeuwige roeping

De bekende Westminster Confessie stelt de belangrijkste vraag: Wat is het grootste doel van de mens?, en geeft ook het antwoord: Het grootste doel van de mens is om God te verheerlijken en tot in eeuwigheid van Hem te genieten. Omdat dit inderdaad is wat wij tot in eeuwigheid zullen doen, is het alleen maar logisch dat we dat nu beginnen te oefenen. Een belangrijk onderdeel van het genieten van God wordt vaak uitgedrukt in de Psalmen: God prijzen voor wat Hij gemaakt heeft. Kijk eens naar de bloemen. Luister naar de liederen van de vogels. Beweeg de ongelooflijke machine die wij het menselijk lichaam noemen. Kijk naar de zonsondergang. Tuur naar de avondhemel. Besteed wat meer tijd en energie aan jouw grootste doel - het verheerlijken en genieten van God. Dan zullen niet alleen de andere prioriteiten in je leven op hun plaats vallen, maar zul je ook sterker, gemotiveerder en dankbaarder worden om de wil van God voor jouw leven te vervullen.