Waarom is de bijzondere schepping belangrijk?

Achtergrond en rechtvaardiging
De meeste evangelische, Bijbelgelovende kerken geloven in de doctrine van de bijzondere schepping zoals die in het boek Genesis wordt beschreven, maar slechts weinige nemen de tijd om hierover te onderwijzen of te preken. Vaak wordt de schepping behandeld als een bijkomstigheid, een onderwerp waarover eens in de twee jaar of zo een conferentie kan worden gehouden. Het doel van deze reeks artikelen is om de discussie te heropenen over de plaats van de schepping in het onderwijs van de kerk en om uit te leggen hoeveel voordelen de kerk zal ondervinden als de schepping weer wordt behandeld met de werkelijke nadruk die hierop in de Bijbel wordt gelegd... vooral tegenwoordig.

Thema en samenvatting
De schepping is een dominante leer en een terugkerend thema in de Bijbel. Deze leer gaat niet alleen over het verleden, maar beslaat de volledige geschiedenis en de eeuwige toekomst. Het is niet slechts een intellectuele leer; zij heeft praktische toepassingen voor zowel individuele mensen als voor de kerk als geheel. Deze presentatie geeft vijf Bijbelse redenen waarom de bijzondere schepping vandaag de dag door kerken moet worden benadrukt, hoe de scheppingsleer hun bedieningen van nut zal zijn en wat er gebeurt als de schepping verwaarloosd wordt. Tenslotte zullen er enkele praktische stappen worden beschreven die de kerk kan nemen om de kracht van de doctrine van de bijzondere schepping aan te wenden.

Inleiding

Een groot aantal onderwerpen wordt vandaag de dag in de kerk gezien als onderwerpen die onze aandacht verdienen. Hieronder bevinden zich:

  • Aanbidding
  • Discipelschap
  • Gemeenschap en eenheid; het leven als lichaam van Christus
  • Expositioneel preken
  • Evangelisatie en zendingen
  • Het gezin
  • Bijbelse counseling
  • Cultureel en moreel verval
  • Profetieën aangaande de eindtijd

De schepping wordt vaak behandeld als een onderwerp dat wel waar is, maar dat alleen van belang is voor intellectuelen en Bijbelse nerds. Sommige pastors lijken te denken dat bedieningen die zich concentreren op de bijzondere schepping special interest groups zijn, vergelijkbaar met de man die alleen maar een hamer heeft en elk probleem als een spijker beschouwt. Hier volgen enkele reacties op deze houdingen:

  • Alle bovengenoemde onderwerpen zijn van extreem belang en dienen allemaal benadrukt te worden. In deze presentatie gaan we alleen op zoek naar wat de Bijbel ons vertelt. Als we daarin falen, vergeef ons dan alsjeblieft en houd je aan het Woord van God. Uiteraard beslaat de Bijbel naast de schepping een heleboel andere onderwerpen, maar is het mogelijk dat als wij deze leer herstellen tot haar Bijbelse nadruk, dat het dan misschien alleen maar lijkt op een te grote nadruk? Deze lijst van Bijbelverzen laat zien dat de schepping in het Woord van God méér is dan een bijkomstigheid.

  • De schepping heeft niet alleen betrekking op het verleden. Het gaat om verleden, heden én toekomst:
    • In het verleden schiep God de hemelen en de aarde (Genesis 1-2).
    • In het heden houdt God de hemelen en de aarde in stand (Psalm 104).
    • In de toekomst zal God een nieuwe hemel en een nieuwe aarde scheppen (Openbaring 21).
    Dit leidt tot de volgende drie gevolgtrekkingen:
    • Wij zullen altijd Gods schepselen zijn (we zijn niet autonoom en we evolueren niet naar een soort godheid toe).
    • We zullen altijd omgeven zijn door Gods schepping.
    • Wen er maar aan! En daarmee bedoelen we: geniet ervan! Verheug je over wat God heeft gedaan, op dit moment doet en nog zal doen. De schepping is net zo eeuwig als de liefde in 1 Korintiërs 13 (zie Openbaring 14:7).
  • De scheppingsleer is een uitgebreide doctrine met een veelvoud aan niveaus, implicaties en toepassingen, zoals we zullen zien. Het gaat niet alleen om koolstof-14, geologische strata en fossielen. Het is een essentieel onderdeel van het hoofddoel van de mens: om God te verheerlijken en tot in de eeuwigheid met Hem te mogen samenzijn. Ontzag voor zijn heerlijkheid, wijsheid en liefde, die tot uitdrukking komen in zijn schepping, is een onderdeel van onze eeuwige roeping. Wij worden in de huidige wereld door de zonde en het kwaad afgeleid van ons hoofddoel, maar wanneer er met die dingen is afgerekend, zullen wij tot in eeuwigheid God aanbidden en deel uitmaken van zijn nieuwe schepping, die niet meer vervloekt of aangetast zal zijn door de zonde. Omdat dat is wat wij tot in de eeuwigheid zullen doen, is het alleen maar logisch dat we vandaag beginnen met oefenen.

  • Ieder zijn meug! Elk van de bovengenoemde onderwerpen (aanbidding, gemeenschap, enzovoorts) is belangrijk en moet dus ook benadrukt worden. We zeggen niet dat pastors moeten kiezen tussen de schepping en andere dingen. Integendeel, wij willen graag laten zien dat elk van deze onderwerpen vergroot, versterkt en gerevitaliseerd zal zijn door een nadruk op de schepping. De schepping is "de vloed die alle schepen meevoert".
    • Voorbeeld: Aanbidding.

      Aanbidding staat in de meeste kerken hoog op de lijst van belangrijke onderwerpen. Is aanbidding niet de belangrijkste functie van het gezamenlijke lichaam? We komen bijeen in het "aanbiddingscentrum" en hebben een worship leader die onze aanbidding in goede banen leidt. Zou het echter waar kunnen zijn dat datgene wat wij vandaag de dag "aanbidding" noemen eigenlijk vermaak is (dramatische solo's en concertvoorstellingen), of dat we het alleen maar gebruiken om het publiek in de juiste aanbiddingsstemming te brengen? Veel liedjes spreken over aanbidding, maar leggen eigenlijk nooit uit waarom God onze aanbidding waardig is. De schepping kan onze aanbidding omhoogtillen uit de zandbanken van de apathie, haar naar de open zee sturen en wind in haar zeilen blazen! In veel geazngen is aanbidding een reactie op de overpeinzing van de wonderen van de schepping. Bijvoorbeeld:

      "O Heer mijn God, wanneer ik in verwondering, de wereld zie die U hebt voort gebracht. Het sterrenlicht, het rollen van de donder, heel dit heelal, dat vol is van Uw kracht. Dan zingt mijn ziel tot U, o Heer mijn God, hoe groot zijt Gij, hoe groot zijt Gij."

      Of:

      Aan U behoort, o Heer der heren, de aarde met haar wel en wee, de steile bergen, koele meren, het vaste land, de onzeek're zee. Van U getuigen dag en nacht.Gij hebt ze heerlijk voortgebracht.

      Helaas richten veel "aanbiddingsliederen" zich op de mens: zij verwoorden wat God voor mij doet, wat voor "gevoel" Hij mij geeft. Dat is niet wat aanbidding is. Maar kijk eens naar de rijke poëzie van sommige bekende scheppingshymnes:
        Alles wat adem heeft love de Here,
        zinge de lof van Isrels God!
        Zolang ik hier in het licht mag verkeren,
        roem ik zijn liefde en prijs mijn lot.
        Die lijf en ziel geschapen heeft
        worde geloofd door al wat leeft.
        Halleluja! Halleluja!

        Lof, eer en prijs zij God die troont in 't licht daarboven.
        Hem, Vader, Zoon en Geest moet heel de schepping loven.
        Van Hem, de ene Heer, gaf het verleden blijk,
        het heden zingt zijn eer, de toekomst is zijn rijk.

        God onze toekomst, God is onze Vader,
        Hij is het licht voor onze dagen uit.
        De hele wereld leeft van zijn genade,
        Hij gaf de aarde en Hij geeft de tijd.

        De hemelmachten met ons mee willen U eer betonen.
        Al wat op aarde, in lucht of zee mag in uw schaduw wonen,
        het prijst U, die de Schepper zijt,
        die 't al zo schoon hebt toebereid.
        Geef onze God de ere!

        O eeuw'ge Schepper van het al
        die dag en nacht in hun getal,
        tijd en getijde in hun kring
        ons geeft in milde wisseling.
      Een vernieuwde nadruk op de schepping zal onze aanbidding nieuw leven inblazen, omdat op deze manier ons denken wordt ingeschakeld en niet alleen onze emoties. Het is goed en zelfs wenselijk om geëmotioneerd te zijn wanneer we God aanbidden, maar dat zou de laatste wagon van de trein moeten zijn, niet de locomotief. Die bestaat immers uit de waarheid van de God die is, en wat Hij heeft gedaan (meer hierover onder reden nummer één op de volgende pagina).

    • Voorbeeld: Evangelisatie en zending.

      Als je een ongelovige tot een godsdienst wil bekeren, moet je hem vertellen: "God houdt van je en heeft een prachtig plan voor jouw leven." Maar als je iemand voor de ware en levende God wil winnen, vertel hem dan: "God heeft jou voor Zichzelf geschapen." Tenzij je dat duidelijk kunt maken aan de luisteraar, geef je hem niet de volledige boodschap: de context van Gods liefde en plan ontbreekt. Wat een fantastische gedachte daarentegen dat wij kinderen kunnen zijn van God, die de hemelen geschapen heeft (zie Psalm 8)!

      Ieder die twijfelt aan de effectiviteit van "scheppingszendelingen", zou de uitstekende korte film "Ee-taow!" van New Tribes Mission eens moeten bekijken. Deze zendelingen, die naar Nieuw-Guinea gingen, begonnen met de schepping, niet met het evangelie. Zij namen de tijd om uit te leggen waar de inheemse stam zich op de planeet bevond, in relatie tot andere bevolkingsgroepen. Zij bespraken enkele van de overtuigingen van die andere bevolkingsgroepen aangaande de oorsprong van het bestaan: waar kwamen mensen vandaan? (Toen de stam hoorde dat sommige mensen onderwijzen dat wij zijn geëvolueerd uit apen, zeiden ze: "Nou, die mensen zijn dom!"). Vervolgens lieten de zendelingen de stamleden vragen stellen bij hun eigen scheppingsmythe: wiens geloof is correct? "Dat weten wij niet", was hun antwoord. Op dit punt sloegen de zendelingen het boek Genesis open en legden uit hoe de grote Schepper het heelal en de wereld en alle volken heeft gemaakt, en hoe mensen hebben gezondigd en Gods oordeel over zichzelf hebben afgeroepen. Zij namen weken de tijd om door de verbonden en de offergaven van het Oude Testament te lopen, waarmee zij het fundament legden voor het Lam van God. Tegen de tijd dat ze uitkwamen bij de kruisiging en de opstanding van Christus, viel alles op zijn plek en de resultaten waren dramatisch! De hele stam kwam tot bekering en barstte uit in een vreugdedans die vele uren duurde! Waarom? Omdat zij het fundament begrepen: de Schepper van het heelal was naar de aarde gekomen om Zichzelf op te offeren als het perfecte offer voor de zonde. Dit was voor hen heel logisch: het bleek nu niet te gaan om een godsdienst van blanke mensen die hen wilden overreden om hun eigen overtuigingen en tradities achterwege te laten. Het ging om de boodschap van de Schepper aan de wereld! En die bevrijdde hen van hun bijgeloof en hun angsten. Dit was werkelijk een goede boodschap voor alle mensen (Lukas 2:10)! In slechts weinig delen van de wereld is vandaag de dag de ontstaansgeschiedenis gebouwd op het scheppingsverhaal; grote delen van de wereld (zoals Europa en China) nemen aan dat het Darwinisme waar is, of het pantheïsme, wat hiermee vergelijkbaar is. De doctrine van de bijzondere schepping is essentieel om heidense stammen - en beschaafde samenlevingen - te helpen begrijpen wat de context is van het verlossende werk van Christus. Jezus zei: "Maar als jullie Mozes werkelijk geloofden, zouden jullie ook Mij geloven. Want hij heeft over Mij geschreven. Maar als jullie zijn Boeken [inclusief het scheppingsverhaal in Genesis] niet geloven, zullen jullie Mij ook niet geloven."

    • Voorbeeld: Expositioneel preken.

      "Vertel de mensen het Woord!", is de aansporing van Paulus (2 Timoteüs 4:2). Amen! In theorie zal een Bijbelleraar de volledige raad van God overbrengen (mits hij daartoe voldoende tijd heeft) door het vers voor vers te prediken (dat kan vele jaren duren en tegen de tijd dat hij het Nieuwe Testament afsluit, is het mogelijk dat zijn gehoor volledig verschillend is van zijn oorspronkelijke gehoor!). Maar in de praktijk zijn de voorstanders van expositioneel preken vaak heel selectief wat betreft de delen van het Woord die zij preken. Zij negeren honderden verwijzingen naar de schepping door de hele Bijbel heen vaak bijna volledig. Ook al spreekt het Nieuwe Testament vaak over de schepping, toch staan de belangrijkste passages over deze doctrine in het Oude Testament. Wanneer er uit het Nieuwe gepreekt wordt, kunnen deze verzen niet genegeerd worden wanneer het belang ervan in zijn geheel wordt afgewogen. Zelfs de keuze om meer te preken uit het Nieuwe dan uit het Oude Testament is selectief: welke voorganger wil er nu net zoveel tijd besteden aan de negen hoofdstukken met genealogieën in 1 Kronieken als aan Romeinen 8? Maar elke vorm van selectiviteit ondermijnt de premisse van het prediken van de volledige raad van God met de nadruk die de Bijbel ons zelf geeft. Het mag daarom duidelijk zijn dat de Bijbelleraar in de praktijk, ongeacht de methode, moet besluiten wat hij wil benadrukken. Dit vereist een intensief gebedsleven, een begrip van de tijd waarin hij leeft en van de mensen in zijn omgeving, volwassen wijsheid en de leiding van de Heilige Geest. Hij is geroepen om de kudde van God te hoeden (1 Petrus 5:2). Dit vraagt van hem dat hij weet waar niet alleen de wolven zijn, maar ook het groene gras, wat overvloediger is en op dit moment meer aandacht vraagt. Het is twijfelachtig dat de apostelen, die het Nieuwe Testament niet eens hadden, een systematische, expositionele onderwijsmethode volgden zonder zich te bekommeren om de behoeften van hun toehoorders: zou het bijvoorbeeld gepast zijn geweest om een maand lang te preken over het huwelijk tijdens een golf van intensieve vervolgingen? De nieuwtestamentische boeken gebruiken rede (zoals Romeinen en Hebreeën) en overredingskracht (zoals Galaten) om specifieke omstandigheden van hun lezers te bespreken. Het is een nobel doel om uiteindelijk elk vers in de Bijbel te beslaan, maar wat gebeurt er in onze huidige mobiele bevolking? Een nieuw kerklid die naar een expositionele prediker luistert begint in 1 Korintiërs 7, maar verhuist naar de andere kant van het land wanneer de prediker hoofdstuk 14 behandelt. Zo heeft hij nooit de gebalanceerde raad ontvangen die hij zou mogen verwachten. Het gevolg is dat expositioneel preken noodzakelijkerwijs selectief is: óf door de keuzes van de voorganger, óf door de beschikbaarheid van de luisteraar heeft niet iedereen in de kerkbanken de gelegenheid om de hele Bijbel in hetzelfde tempo te horen te krijgen. De prediking van het Woord vereist een gezond beoordelingsvermogen.

      Het mag duidelijk zijn dat Paulus geen voorstander zou zijn geweest van een blinde, mechanische preekwijze die uitgaat van een of andere arbitraire tijdlijn en blind is voor de omstandigheden binnen de kerk. Hij zegt dit zelfs heel krachtig in het klassieke voorbeeld van een expositionele preek, namelijk 2 Timoteüs 4. Laten we eens naar de aansporing van Paulus kijken om het Woord te preken. Paulus, die de behoeften van zijn gehoor kende en er vervolgens naar preekte (1 Korintiërs 9:19-22 - alle dingen voor alle mensen), ging als volgt verder: "Want er komt een tijd dat de mensen niet meer zullen willen luisteren naar de gezonde waarheid van het geloof. Omdat ze liever andere dingen horen, zullen ze zelf leraren uitzoeken die hen leren wat ze graag willen horen. Ze zullen niet meer willen luisteren naar de waarheid, maar alleen maar naar verzinsels" (2 Timoteüs 4:3-4). Deze profetie is waarheid geworden in de wereldwijde aanvaarding van het Darwinisme en zijn vruchten, het relativisme en het postmodernisme. Als wij dus het Woord preken zoals Paulus beschrijft (en in deze passage, die vlak vóór zijn martelaarschap werd geschreven, moeten we de oprechtheid van zijn pleidooi in overweging nemen), dan moet de wereld van vandaag de dag de boodschap horen die zij vandaag de dag nodig heeft: er is een Schepper, en jij moet aan Hem verantwoording afleggen (meer hierover later onder reden nummer 5). Wanneer expositionele preken gebouwd worden op de bestaande behoeften van onze huidige tijd, dan wordt het zwaard van de Geest met kracht en precisie gebruikt!

De doctrine van de schepping is het opkomende tij dat de hele vloot van de kerk met zich meevoert, de vruchtbare grond waarin de overvloedige oogst van een bediening groeit, en de gereedschapskist van de man van God. En nee, de schepping is niet alleen maar een hamer. Het is ook een figuurzaag, een frees, een ratel, een setje schroevendraaiers, een boormachine, een schuurmachine, een tang, een moker, een breekijzer, een waterpas, een pijptang, een verfkwast, een schop, een riek, een kruiwagen, een tractor...

Laten we nu eens kijken naar:

Vijf redenen waarom de kerk de bijzondere schepping moet benadrukken

Inleiding op reden nummer 1.
Stel je het volgende dramatische tafereel eens voor: de troon van de Almachtige God in de hemel, stralend in licht, van waaruit bliksemstralen, donder en stemmen voortkomen; een regenboog die boven de troon is gespannen; vier levende schepselen met ogen aan de voor- en achterkant, met de gezichten van leeuwen, adelaars, stieren en mensen, die tot Degene die vóór hen op de troon zit uitroepen: "Heilig! Heilig! Heilig is de Heer God, de Almachtige God, die was en die is en die komt!" (Openbaring 4). Rondom hen bevinden zich vierentwintig oudsten die zich voor de troon op de grond hebben geworpen en hun kronen aan zijn voeten werpen. Dit is in de hele Bijbel het grootste voorbeeld van een aanbiddingspassage. We gaan nu ontdekken waarom zij uitroepen dat God hun aanbidding waardig is.

Volgende pagina