Waarom is de bijzondere schepping belangrijk?



Reden 5: De schepping is het strijdperk van onze tijd

Christendom is oorlogvoering. Denk eens terug aan die bekende oude strijdliederen:

    "Maak je sterk voor Jezus.
    Voorwaarts christelijke strijders.
    Geef de strijdkreet.
    Leid ons, Eeuwige Koning.

of:

    "Soldaten voor Jezus, sta op!"

Dit zijn teksten die tegenwoordig niet al te politiek correct overkomen. We willen bekendstaan als vredelievende mensen en gaan de metaforen van oorlogvoering uit de weg. Misschien is dat wel omdat we niet meer geloven dat de strijd de moeite waard is.

Op 11 september 2001 werd Amerika wakker geschud uit haar zelfvoldoening. Door de aanslagen realiseerde men zich dat er bepaalde soorten kwaad zijn die bestreden moeten worden. Ondertussen heeft dit kwaad zich verder over de wereld verspreid. Ja, de wereld voert strijd tegen zaken als terrorisme, maar de strijd van de kerk woedt in eerste instantie niet tegen landen waarvan de naam eindigt met "stan". Waar vindt de werkelijke strijd van de kerk in het derde millennium dan plaats?

De oorlog wordt gestreden tegen Satan; in die oorlog vindt een groot aantal veldslagen plaats. Je bent ongetwijfeld bekend met de vele strijdfronten in ons land, waaronder abortus, homoseksualiteit, vrijheid van godsdienst en meningsuiting, bio-ethiek, drank- en drugsmisbruik en gebroken gezinnen. In dit hoofdstuk willen wij de volgende stelling verdedigen: De schepping is het strijdperk van onze tijd.

In oorlogstijd is het verstandig om je vijand te kennen en een strategie te hebben. Het eerste wat president Bush deed op 11 september was het identificeren van de vijand: de terroristen en mensen die hen steunden. Zodra de legereenheden gemobiliseerd waren, ondernam hij actie op een belangrijk onderdeel van de strategie: het bombarderen van de infrastructuur van terroristenkampen en het afsnijden van hun toevoerlijnen. Op deze manier werden de middelen van de terroristen om nog meer kwaad te doen vernietigd, en kon hulp geboden worden aan hun slachtoffers.

Elk van de hierboven genoemde culturele veldslagen is belangrijk, en vraagt zelfs dringend om onze aandacht, maar het is belangrijk om je focus niet te verliezen. Is het niet zinvoller om de toevoerlijnen van deze strijdfronten te vinden en af te snijden, in plaats van tegelijkertijd strijd te voeren op een tiental verschillende fronten? De soldaten (zendelingen, hulpverleners, evangelisten) zouden dan op al deze fronten effectiever te werk kunnen gaan, omdat het hun tegenstanders aan ammunitie ontbreekt. De gevangenen (de mensen die behoefte hebben aan het evangelie) zouden dan bereikt kunnen worden. Is er mogelijk een enkele, gedeelde toevoerlijn voor de vele ernstige kwesties waar de samenleving en de kerk vandaag de dag mee te kampen hebben?

De toevoerlijn voor een groot gedeelte van het kwaad in de wereld bestaat niet uit handelingen, maar uit ideeën. Het is een strijd om de waarheid. Abortus, humanistische bio-ethiek, relativisme, vijandigheid jegens het evangelie van Christus en de wetten van God zijn oppervlakkige manifestaties van onderliggende levensbeschouwingen. Wat de meeste van deze manifestaties met elkaar gemeen hebben is hun toewijding aan een levensbeschouwing die filosofisch naturalisme of materialisme wordt genoemd: het idee dat de natuur alles is wat er is, was en ooit zal zijn; dat er niets geestelijks, bovennatuurlijks of moreels bestaat. Alles bestaat uit materie in beweging, waarop ingewerkt wordt door doelloze krachten en natuurwetten. Hoe prevalent deze levensbeschouwing is? John MacArthur neemt in de opening van zijn boek "The Battle for the Beginning" (2005) geen blad voor de mond (p. 11):

    Dankzij de evolutietheorie is het naturalisme nu de dominante religie in de moderne samenleving. Minder dan anderhalve eeuw geleden werd het credo van deze seculiere religie gepopulariseerd door Charles Darwins boek De oorsprong der soorten. Ook al werden de meeste van Darwins theorieën aangaande de mechanismen van de evolutie al lang geleden afgedankt, toch is de evolutieleer zelf erin geslaagd om in het populaire moderne denken de status van een fundamentele geloofsbelijdenis te verwerven. Het naturalisme heeft nu het christendom vervangen als de belangrijkste godsdienst van de westerse wereld, en evolutie is het voornaamste dogma van het naturalisme geworden.

Wat betekent dit in de praktijk? MacArthur blikt terug op de donkere geschiedenis van de Darwinistische filosofie - sociaal Darwinisme, Nazisme, communisme, vrijzinnige theologie en moreel relativisme. Hij stelt ondubbelzinnig: "De opkomst van het naturalisme is werkelijk een morele ramp voor onze moderne samenleving gebleken." Deze catastrofale filosofie heeft al een spoor van vernieling achtergelaten en is zelfs de kerk binnengedrongen, waar de verwoesting wordt voortgezet. Ongeacht wat we ervan denken, we zijn in oorlog.

Hier is de frontkaart zoals die er in het derde millennium uitziet:

  1. Wat is de meest bespotte, belachelijk gemaakte, ontkende en omstreden leer in de hele Bijbel? De schepping.
  2. Wat is de wetenschappelijke rationalisatie van het meeste ongeloof in onze huidige samenleving? Evolutie.
  3. Wat is de reden om God te aanbidden? De schepping.
  4. Wat vormt de grootste hindernis voor evangelisatie? Evolutie.
  5. Waar duidt het wetenschappelijk bewijs op? De schepping.
  6. Welke levensbeschouwing heeft de macht in handen? Evolutie.

Als jij denkt dat slechts een klein aantal mensen beïnvloed wordt door de evolutieleer, dan wil ik je vragen om daar nog eens goed over na te denken. Mark Cahill, een populair spreker op het gebied van persoonlijke evangelisatie, praat elk jaar (individueel) met duizenden universiteitsstudenten. Hij zei: "De grootste reden dat studenten niet reageren op het evangelie is de evolutieleer. Voor hen bewijst evolutie dat er geen God is". Wat betekent de boodschap "Jezus houdt van jou" voor een student die ervan overtuigd is dat de wetenschap heeft bewezen dat er geen God is? Mark is zich ervan bewust dat het geen zin heeft om het verhaal ergens in het midden te beginnen, als zij niet eens de premisse aanvaarden dat God bestaat. Het mag duidelijk zijn, als er geen God is, dat elk mens de persoonlijke autonomie en vrijheid heeft om te doen en te laten wat hij of zij zelf wil, zonder enige morele standaarden of gevolgen (behalve betrapt te worden). En dat is natuurlijk de perfecte voeding voor de begeerten en het ego van de student. Het rationaliseert hun laagste verlangens. "De wetenschap zegt dat dit zo is. Het is oké, er is toch niemand die het ziet." Er is geen reden meer voor zelfbeheersing. Je kunt je eigen werkelijkheid, je eigen waarheid, je eigen weg kiezen. Dat is al antichristelijk genoeg, maar het wordt nog erger.

Deze universiteitsstudenten worden later politici, rechters, professoren, advocaten, verslaggevers, artsen, wetenschappers en alle andere soorten mensen die de samenleving vormgeven. Het mag waar zijn dat Jan Modaal en zijn gezin in de voorstad meer bezig zijn met het voetbalteam van hun kind dan met de wetenschappelijke beweringen van de evolutieleer, maar tegelijkertijd raken - op de achtergrond - de wetten van het land, de curricula op de scholen, de rechten van de burgers en de propaganda in de media steeds meer doordrongen van het naturalisme. Dat heeft gevolgen voor hun levens, hun vrijheid en de cultuur waarin zij leven. In "The Long War Against God" vat dr. Henry Morris samen hoe alle grote zuilen van de samenleving - recht, politiek, economie, onderwijs, wetenschappelijk onderzoek, geneeskunde, ethiek, burgerrecht en zelfs kunst - op de knieën zijn gegaan en de Darwinistische evolutieleer hebben aanvaard als waarheid. Het beleid in al die stromingen wordt uitgestippeld op basis van die gedachte.

Laten we nog eens naar de frontkaart kijken. Alle volgende territoria zijn stevig in handen van de vijand (trouw aan het Darwinisme):

  1. Schooltelevisie en de bijbehorende websites.
  2. Wetenschapscurricula op scholen, van kleuterschool tot doctoraat.
  3. De meeste kinderboeken over wetenschap en de meeste seculiere boeken over de natuur in bibliotheken en boekwinkels.
  4. Alle openbare musea. De tentoonstelling over evolutie - als onbetwistbaar feit - in het American Museum of Natural History in Washington DC beslaat duizenden vierkante meters.
  5. Alle natuurparken.
  6. Alle door de overheid gefinancierde onderzoekslaboratoria.
  7. Alle onderdelen van NASA, inclusief hun voorlichtings- en onderwijsprogramma's.
  8. De openbare omroepen die grotendeels draaiende worden gehouden met belastinggeld.
  9. Bijna alle grote wetenschappelijke tijdschriften: Nature, Scientific American, Science en vele andere. Een licht in de duisternis: Weet Magazine.
  10. Bijna alle wetenschappelijke organisaties; organisaties over wetenschap in het algemeen, maar ook organisaties die zich specifiek bezighouden met bepaalde vakgebieden (geologie, microbiologie, enzovoorts). Sommige van deze organisaties zijn fel anti-creationistisch en gebruiken hun invloed vaak op politiek vlak.
  11. Bijna alle ziekenhuizen en geneeskundige laboratoria.
  12. Alle abortusklinieken.
  13. Een groot aantal activistengroepen.
  14. Grote organisaties van humanisten en sceptici, die het creationisme vaak op een hoop gooien met astrologie en paranormale technieken.
  15. Bijna alle vrijzinnige theologen en denominaties.
  16. Alle seculiere universiteiten. Een groot gedeelte hiervan werd nota bene aanvankelijk opgericht als christelijke seminaries. Denk bijvoorbeeld aan de beroemde universiteiten van Harvard en Yale.
  17. En, geloof het of niet, de meeste christelijke scholen en universiteiten tegenwoordig (zie MacArthur, pp. 26-27)! Toen dr. William Dembski in het jaar 2000 probeerde om aan Baylor University (een instelling van de Southern Baptist Convention) een wetenschappelijk centrum op te richten om argumenten voor Intelligent Design te presenteren, ontstond er onder de andere professoren grote opschudding. Hij werd door de universiteit ontslagen. Wheaton College is een ander voorbeeld van een christelijke universiteit die geschipperd heeft met haar positie aangaande Genesis. Hun wetenschapsafdeling bestaat nu vooral uit theïstische evolutionisten. Er zijn tegenwoordig maar een handvol christelijke universiteiten te vinden die Genesis onderwijzen zonder daarover compromissen te sluiten of zich daarvoor te verontschuldigen.

Een groot gedeelte van de bovengenoemde instellingen onderwijst de evolutieleer als een onweerlegbaar feit. Elke mogelijke verwijzing naar andere overtuigingen wordt weggelaten. De christelijke scheppingsleer wordt openlijk aangevallen. De situatie is zó droevig dat leraren zelfs vervolgd worden als zij het Darwinisme in het klaslokaal durven te bekritiseren (merk op dat wij het niet eens hebben over het vermelden van God, Genesis, de schepping of enige andere politiek incorrecte woorden die niet in dezelfde adem met "wetenschap" genoemd mogen worden; wij hebben het alleen over het bespreken van de zwakke punten in de evolutieleer). Christelijke doctoraatskandidaten moeten vaak pseudoniemen aannemen of hun creationistische overtuigingen voor zich houden, omdat ze bang zijn anders uit hun onderzoeksprogramma te worden gezet. Professoren die niet meer in het Darwinisme geloven, hangt ontslag boven het hoofd, of ze worden uit de faculteit gezet. Artikelen die ter publicatie in wetenschappelijke vakbladen worden ingezonden en die geen trouw zweren aan het Darwinisme, of zelfs maar zinspelen op enige steun voor de scheppingsleer of de Intelligent Design theorie, worden onmiddellijk afgewezen. Een wereldexpert op het gebied van vlinders schreef in de inleiding van zijn laatste boek een scherpe aanklacht tegen de onderdrukking door de Darwinistische gevestigde orde, die hij uit eigen ervaring kent:

    Sommigen zouden zich kunnen afvragen waarom ik mijn argumenten tegen verschillende evolutietheorieën over de soorten heb opgenomen in een populair wetenschappelijk werk als het onderhavige. Mijn antwoord is dat ik dit doe omdat... de mensen die enkele of alle van die theorieën aanhangen dit op een meedogenloze manier doen, en zonder enige weerstand in alle bestaande literaire, visuele en gesproken media. Zij hebben de volledige controle over alle wetenschappelijke tijdschriften en boeken die in omloop zijn, en zijn niet van plan om hun hegemonie op te geven...

    ("Concise Atlas of Butterflies of the World" (2001), geciteerd door William Dembski in een boekrecensie)

Zelfs leerlingen op basis- of middelbare scholen wordt soms verboden om te schrijven over de bijzondere schepping of om wetenschapsprojecten te doen die de evolutieleer niet onderschrijven. Zij worden soms zelfs ten voorstaan van hun leeftijdgenootjes de les geleerd omdat zij "godsdienst" in de wetenschapsles zouden hebben binnengesmokkeld.

Als je in een wetenschapsles probeert te wijzen op iets wat niet klopt in de evolutieleer, zal de rechtbank oordelen dat dat onwettig is. Als je als ouder probeert om het schoolbeleid te veranderen, zodat de evolutieleer niet zo dogmatisch wordt onderwezen, zal er een menigte van boze wetenschappers, special interest groups, wetenschappelijke organisaties, honende journalisten en activisten op je neerdalen met dreigementen, spot en spreuken als "De scheiding van kerk en staat", "Evolutie is wetenschap!" en "De scheppingsleer is godsdienst!" Het evolutionistische materiaal (boeken, films, tentoonstellingen, enzovoorts) wordt gefinancierd met je eigen belastinggeld, terwijl scheppingswerkgroepen draaien op donaties van individuen en moeite hebben om te overleven. In Amerika werd in 2001 door de publieke omroep een televisiereeks van acht uur uitgezonden over evolutie. De reeks ging samen met een interactieve website en instructiemateriaal voor scholen in het hele land. De reeks kostte maar liefst 14 miljoen dollar en schilderde Bijbelgelovende christenen specifiek af als de vijand. Tegelijkertijd werkte een achtenswaardig filmbedrijf aan een film van slechts een uur waarin de evolutieleer werd ondermijnd. Deze film kostte uiteraard slechts een fractie van het budget van de film van de publieke omroep, maar toch had het bedrijf moeite om genoeg donoren te vinden voor het project. De werknemers van het bedrijf droegen zelfs bij uit hun eigen (bescheiden) inkomen om het project te voltooien, terwijl verschillende grote christelijke organisaties - die eerder financiële steun hadden toegezegd - zich terugtrokken, omdat zij bezorgd waren dat het product niet zou "verkopen".

De situatie lijkt hopeloos, maar is dat niet! Wij hebben Gods belofte dat ooit alle mensen Gods macht en majesteit zullen leren kennen. "De aarde zal er vol van zijn, net zoals de zee vol is van water" (Habakuk 2:14). God de Schepper zit nog steeds op de troon. Ook al ligt de hele wereld in de hand van de boze, toch zijn er veelbelovende tekenen aan de horizon dat er een doorbraak zal plaatsvinden. Het Darwinisme is van binnenuit verzwakt en staat een monumentale inzinking te wachten - net zoals het Marxisme en de Freudiaanse leer in het verleden. Het dogmatisme van de Darwinistische controlefreak is wellicht een teken van wanhoop. De tijd voor een grote opmars is aangebroken!

Aslan komt eraan!

De evolutieleer wint de propagandastrijd, maar de bijzondere schepping wint de strijd om het bewijs. De evolutietheorie is wetenschappelijk onhoudbaar geworden. Het bewijs voor de naderende instorting van de Darwinistische Goliat is overal te zien:

  • Al die oude argumenten voor de evolutieleer die je op school hebt geleerd zijn als een kaartenhuis ingestort.
  • Recente ontdekkingen op het gebied van de cel en DNA, zoals het menselijkgenoomproject, hebben de evolutionisten in een onverdedigbare positie geplaatst: de cel is zó complex, dat geen enkele hoeveelheid tijd, ruimte en materie deze ooit op een toevallige manier zou kunnen samenstellen. Velen van hen geven dit zelfs toe! Wanneer je om een uitleg vraagt over hoe een biologische cel ooit door toeval gevormd zou kunnen worden, volgt er niets dan een oorverdovende stilte. Evolutionisten zijn op dit kritieke punt in het defensief gedrongen. Het is de achillespees van hun denken.
  • Nieuwe anti-Darwinisten (niet alleen christenen) vallen de evolutieleer aan op grond van logica, filosofie en bewijslast. Sommigen geven toe dat het Darwinisme slechts een verzameling verhalen is zonder ondersteunend bewijs.
  • Creationisten hebben al honderden debatten gewonnen met evolutionisten, waaronder de grootste voorstanders van de evolutieleer ter wereld. Evolutionisten waarschuwen elkaar om vooral geen debat aan te gaan met een creationist!
  • Aan het begin van het derde millennium ondertekenden honderden wetenschappers een verklaring waarin zij uiting gaven aan hun twijfel dat het Darwinisme de complexiteit van het leven zou kunnen uitleggen. Daarop besloot het Amerikaanse congres dat leerlingen en studenten verscheidene opvattingen te horen zouden moeten krijgen over onderwerpen als de evolutieleer. Natuurlijk hadden de evolutionisten hiertegen grote bezwaren.
  • Steeds meer Darwinisten zijn het met elkaar oneens. De evolutionistische stroming begint versnipperd te raken.
  • Degelijk onderbouwde creationistische literatuur bloeit op. Er is tegenwoordig veel meer materiaal van hoge kwaliteit beschikbaar dan enkele decennia geleden.
  • Het internet neemt een steeds grotere plaats in in het dagelijkse leven, en biedt tegenwoordig een overvloed aan creationistische antwoorden. Zie bijvoorbeeld de Creation-Evolution Headlines, met dagelijkse berichtgeving over de laatste wetenschappelijke bevindingen, vanuit een christelijk creationistisch perspectief. Natuurlijk zijn er ook veel anti-creationistische websites, maar lezers kunnen vandaag de dag tenminste gemakkelijk antwoorden vinden zonder naar een christelijke boekhandel te hoeven gaan.
  • Thuisscholing komt steeds vaker voor onder alle bevolkingslagen, inclusief de intellectuelen. Op deze manier worden scholieren niet blind geïndoctrineerd met het Darwinisme, maar leren zij ook hoe zij dit kunnen weerleggen.
  • Wees bemoedigd! Opiniepeilingen laten zien dat er nog steeds veel mensen zijn die in God de Schepper geloven. Ook al gelooft slechts een minderheid in het Genesisverslag van de schepping, toch zijn er ook weinigen die een volledig atheïstische Darwinistische positie innemen!
  • Het terrorisme dat overal ter wereld plaatsvindt heeft een verschuiving in het denken in gang gezet. Mensen hebben gezien wat het kwaad werkelijk is. De evolutionistische verklaring dat alle menselijke handelingen slechts een uiting zijn van "survival of the fittest" komt bijzonder smakeloos over in het licht van deze gebeurtenissen.

Het belangrijkste is echter dat het wetenschappelijke betoog voor het Darwinisme zich tegenwoordig in een veel slechtere toestand bevindt dan enkele decennia geleden. De evolutietheorie loopt op zijn tandvlees. De enige reden dat deze leer nog bestaat, is haar stevige greep op de wetenschappelijke instellingen, ondanks al het bewijs dat zich opstapelt tegen al haar beweringen. Phillip E. Johnson, een voormalig rechtenprofessor aan de universiteit van Berkeley, staat in contact met een groot aantal van de tegenwoordige evolutionistische denkers. In zijn boek "The Wedge of Truth" (2000) schrijft hij: "Als de situatie is zoals ik deze beschreven heb, kan het intellectuele faillissement van het Darwinisme niet veel langer verborgen worden gehouden. De machtspositie van de Darwinisten kan die dag van het oordeel misschien wel een tijdje uitstellen, maar steeds meer mensen leren hoe ze de juiste vragen kunnen stellen en weigeren om nog langer te luisteren naar gebluf en ontwijkende antwoorden.

Toch zal het status quo niet veranderen, tenzij goed bewapende christenen deze gelegenheid aangrijpen (Kolossenzen 4:3-4). Dit is niet de tijd om ons terug te trekken, maar om tot de aanval over te gaan!

Dit is wat soms zo frustrerend kan zijn voor mensen in scheppingswerkgroepen. We hebben een belangrijk doel en een geweldige gelegenheid om er iets voor te doen. Er staat enorm veel op het spel: de glorie van God, de redding van zielen, de cultuur en de vrijheden van ons land. We hebben van onze Schepper de orders voor de strijd gekregen. We hebben versterking nodig, maar waar richten de kerken hun aandacht op? Laten we over het Hooglied praten, zodat we een goed christelijk seksleven kunnen hebben. Laten we een of andere beroemdheid uitnodigen om voor ons te zingen. Laten we onze nieuwbouw voltooien. Waar liggen onze prioriteiten?

Het enige strijdfront dat volgens mij belangrijker zou kunnen zijn dan het debat over schepping en evolutie is het bijstaan van de vervolgde kerk. Dat zou voor ons allen een alarmbel moeten zijn die schreeuwt: "Hou op met alles waar je mee bezig bent en ga helpen!" Maar er zijn ook weinig kerken die over dát onderwerp spreken. Waar liggen onze prioriteiten?

Nu zijn er natuurlijk veel sterke, gezonde kerken die niet aan deze beschrijving voldoen en de strijd serieus nemen. Ons doel is niet om negatief of kritisch te zijn, maar om kerkleiders aan te moedigen zich bewust te worden van wat er buiten hun kerkmuren plaatsvindt en om opgewonden te worden over wat zij kunnen doen. Wat kunnen we verwachten als de toevoerlijnen van de evolutieleer worden afgesneden? Een nieuw besef: Ja, er blijkt toch een God te zijn. Men heeft ons voorgelogen! De rechtvaardiging van abortus, als ware dat niets anders dan het in stukken snijden van een object of een evolutionair overblijfsel, zal verdwenen zijn. De rechtvaardiging van het postmodernisme zal verdwenen zijn. De rechtvaardiging van het verbod op gebeden in het openbare leven zal verdwenen zijn. De rechtvaardiging van het communisme zal verdwenen zijn. Stel je eens een nieuw millennium voor waarin mensen zich ervan bewust zijn dat er een Schepper is, in plaats van toeval en zinloosheid; dat wij een ziel hebben en met een doel op deze planeet zijn gezet. Natuurlijk zal het kwaad niet meteen verdwijnen. Uiteindelijk zal het zelfs nog erger worden, zoals Paulus voorzag (2 Timoteüs 3), maar de rechtvaardiging van het vele kwaad dat we om ons heen zien zal ernstig verzwakt, zo niet vernietigd worden. En wie weet zal God ook nog een opwekking brengen op de korte termijn. Misschien wel in onze generatie?

Wanneer de evolutieleer is ontmaskerd, zullen voorgangers met vertrouwen op het spreekgestoelte kunnen staan en mensen oproepen om zich te verzoenen met hun Schepper. De druk om het boek Genesis te verwateren met evolutionistische wetenschap zal afnemen. Christelijke scholen en universiteiten kunnen stoutmoedig wetenschapslessen onderwijzen die gebaseerd zijn op de wetenschap dat er een intelligente Ontwerper is, zonder de in diskrediet gebrachte Darwinistische bagage. Zendelingen en evangelisten kunnen tot een groter gehoor spreken dat er klaar voor is om over God te horen. Dat was precies wat er na de val van het communisme in Rusland gebeurde. Weet je nog? We dachten dat het communisme een ondoordringbare vesting was, een onverbeterlijke ideologie die voor altijd onze vijand zou zijn. Maar toen, tot onze grote verbazing, zagen we in 1989 ineens hoe hele mensenmassa's met een geestelijke honger naar het evangelie luisterden, en er was niets meer wat de KGB ertegen kon doen. Dat kan ook hier gebeuren!

Jazeker, er zullen nieuwe veldslagen plaatsvinden. De val van het Darwinisme zal mensen niet automatisch naar het kruis van Christus leiden. Het zal noodzakelijk zijn om sekten, pantheïsten en pseudowetenschap te bestrijden. We zullen mensen ervan moeten overtuigen dat Jezus Christus de Intelligente Ontwerper is, de Schepper en onze persoonlijke Redder. Maar een van de grootste struikelblokken voor het geloof in de geschiedenis van de wereld zal verwijderd zijn. Een gigantische boom met giftige vruchten zal geveld zijn. Voor de glorie van God, de verspreiding van het evangelie, de genezing van de volken is dit een waardige zaak om voor te vechten. De schepping is het strijdperk van onze tijd.

Bezwaren

Sommige kerkleiders zullen nog steeds bezwaren hebben tegen een nadruk op de schepping in de kerk:

  • Ik ben geen fan van wetenschap.
  • Ik begrijp wetenschap niet goed. Het was mijn slechtste vak op school.
  • Ik vind wetenschap intimiderend.
  • Mensen worden niet verlost door wetenschappelijk bewijs.
  • Het is te controversieel.
  • Creationisten kunnen het onderling al niet eens worden.

Dat laatste punt mag dan wel gedeeltelijk waar zijn, maar het hoofdpunt is duidelijk: het gezag van de Schrift moet onze richtlijn zijn. Zijn deze punten een excuus om als een struisvogel onze kop in het zand te steken? Als we de schepping negeren omdat het onderwerp impopulair of controversieel zou zijn, preken we dan de volledige raad van God? Preken we dan wat de mensen om ons heen vandaag het meest nodig hebben? Het christendom is meer dan een verzameling morele stellingen: het is een geloof dat geworteld is in ruimte, tijd en geschiedenis: het is objectieve werkelijkheid. Zonder een werkelijke Schepper, het mensgeworden Woord, een werkelijke Messias en een werkelijke lichamelijke opstanding is ons geloof zinloos en zijn wij beklagenswaardige wezens (1 Korintiërs 15:19). Wij beweren niet dat wetenschappelijk bewijs een mens kan redden; wij verlangen ernaar om God de glorie te geven die zijn naam toekomt, op de manier waaraan vandaag de dag de grootste behoefte bestaat.

Mijn suggestie dat de kerk de nadruk zou moeten leggen op de schepping werd ooit afgepoeierd door een ouderling van een bekende, gezonde, Bijbelvaste kerk. Hij vond het veel nuttiger om een Bijbelstudie te doen over het evangelie van Johannes. Zoals gewoonlijk dacht ik pas veel later aan het juiste antwoord op zijn kritiek: "Prima! Laten we onze Bijbel openen in het boek Johannes, hoofdstuk 1, vers 1!"

    "In het begin was het Woord er. Het Woord was bij God, en het Woord was God Zelf. In het begin was het Woord bij God. Alle dingen zijn door het Woord gemaakt. Werkelijk alles wat er is, bestaat doordat het Woord het heeft gemaakt." (Johannes 1:1-3)

Het evangelie van Johannes begint met de schepping! Als ik over die inleiding heen lees, alsof die er niet toe zou doen, wat doe ik dan? Dan ontkracht ik het evangelie van Johannes. Het Woord dat alle dingen heeft gemaakt, is hetzelfde Woord dat mens werd en bij ons heeft gewoond (Johannes 1:14). Als Hij niet de Schepper is, wie is Hij dan? Stel je eens een Star Trek scenario voor waarin een of ander hoog ontwikkeld buitenaards wezen op aarde landt en zegt: "Geloof in mij en ik zal je vrede en een overvloedig leven geven." We zouden goede redenen hebben om dan te reageren zoals Captain Kirk zou doen: we zouden vermoeden dat er een achterliggend motief bestaat en voor onze vrijheid vechten. Maar als Christus de Heer van de schepping is, onze Maker, dan hebben wij alleen al door ons eigen bestaan de verplichting om Hem te aanbidden en te gehoorzamen. Hij is onze Schepper. Hij is Heer. Zonder dat gegeven is er niets in het evangelie van Johannes wat ertoe doet.

Evolutionisten hebben er geen moeite mee als wij Jezus (de mens) bewonderen en een goed gevoel hebben wanneer we liedjes over Hem zingen, al zullen zij heel laatdunkend neerkijken op onze vrijheid om godsdienstig te zijn (het is toch zo jammer dat we niet slim genoeg zijn om Darwin te begrijpen). Maar zij zullen een jihad beginnen als wij Hem Schepper en Heer over alle dingen noemen. Kortom: het hele evangelie van Johannes is door God ingegeven en heilzaam, maar Johannes 1:3 wordt aangevallen. De schepping moet het brandpunt zijn van onze verdediging. De schepping is het strijdperk van onze tijd.

Maarten Luther zei:

    Als ik met de luidste stem en de duidelijkste uiteenzetting elke waarheid van God belijd, behalve juist dat ene kleine punt dat op dat moment door de wereld en de duivel wordt aangevallen, dan belijd ik Christus niet, ongeacht hoe dapper ik Christus ook mag belijden.

    Waar de strijd woedt, daar wordt de trouw van de soldaat bewezen. Standvastig zijn op de rest van het hele strijdperk is niets meer dan een aftocht en een schande, als hij op dat ene punt terugdeinst.

In recenter tijden (1913) begreep ook J. Gresham Machen het strategisch belang van de overwinning in de strijd om ideeën. In een toespraak met de titel "The Scientific Preparation of the Minister" zei hij:

    Onjuiste ideeën zijn de grootste obstakels voor de aanvaarding van het evangelie. We kunnen met de vurigheid van een hervormer preken en dan alleen maar hier en daar een enkele verdwaalde ziel winnen, als we het volledige collectieve denken van het land of van de wereld laten beheersen door ideeën die, door de onweerstaanbare kracht van de logica, het christendom ervan weerhouden om gezien te worden als iets meer dan een onschadelijke zinsbegoocheling. Onder dergelijke omstandigheden verlangt God van ons dat wij de wortels van het obstakel vernietigen... Als Christenen moeten wij dus het denken van de wereld op een zodanige manier proberen te vormen, dat de aanvaarding van het christendom méér wordt dan een logische absurditeit.

    (lees hier de volledige tekst)


Zullen wij lering trekken uit de geschiedenis? Kunnen jij en je kerk je veroorloven om aan de zijlijn van het debat over schepping en evolutie te blijven staan? Lees alsjeblieft verder. De volgende, ontnuchterende pagina vertelt wat er gebeurt wanneer de kerk de bijzondere schepping negeert.

Volgende pagina